Loading... (0%)

Onze kinderen raken ons

09 december 2016

Onze kinderen raken ons

Onze kinderen raken ons. Onze kinderen brengen het beste in ons naar boven. Onze kinderen brengen ons ook in contact met onze mindere kanten. Die kanten die we het liefst vergeten. Die we misschien soms ook even kunnen vergeten. Tot we ze terugzien, keer op keer, in onze kinderen.

“Maar, is het niet de bedoeling dat ik er de eerste keer bij blijf? Spannend hoor!” De woorden van een liefdevolle moeder die haar 9-jarige dochter naar een van mijn weerbaarheidstrainingen brengt. Dochter wilde al naar de andere kinderen lopen maar blijft nu staan aan de zijde van haar moeder.

Ik vertel moeder rustig dat haar dochter met mij meegaat naar de groep en dat we aan de slag gaan. Ik leg uit dat de meeste ouders die anderhalf uur nemen om boodschappen te doen of een wandeling te maken in het park. Maar in de wachtkamer met een boek en een kop koffie of thee kan natuurlijk ook. Ze aarzelt even: “Zal ik dan even een kwartier in de wachtkamer blijven, zodat ik zeker weet dat het allemaal goed gaat?” Ze kijkt mij aan en vervolgt: “Ach, natuurlijk gaat het goed, ik ga gewoon even op en neer naar huis, dan kan ik alvast koken”.

Tijdens de training laat het meisje zich steeds beter zien. Ze is onzeker, wordt nogal eens genard door klasgenoten op het schoolplein. We oefenen, oefenen en oefenen hoe hiermee om te gaan. Het gaat niet vlekkeloos, maar wel steeds beter. Aan het eind van de training weten we allebei: er is nog meer nodig. Een gesprek met school over de gang van zaken op het schoolplein is niet overbodig. En ik neem het besluit: ik ga in gesprek met moeder in hoeverre zij zich herkent in haar dochter.

Dit levert een prachtig gesprek op. De onzekerheid van haar dochter raakt haar in een oud stuk. Hoe eenzaam heeft zij zich gevoeld op het schoolplein. En hoe weinig gesteund voelde zij zich door haar ouders. En dat wil zij niet voor haar dochter, ze zal haar altijd steunen en helpen. En toen zij vroeger werd gepest, gebeurde dat altijd als de leerkracht het net niet zag of als haar moeder net uit het zicht was. Dus probeert zij er als ouder juist constant te zijn, om te voorkomen dat zich zo’n onbewaakt ogenblik voordoet.

En precies daar schuurt het. Soms is die hulp, uit hoeveel liefde ook geboren, niet helpend. Loslaten is je kind het vertrouwen geven dat hij het zelf kan. Loslaten is je kind de ruimte geven, op een veilige manier, om te ontdekken wat hij zelf te doen heeft. Loslaten is onderkennen dat jouw pijn en de pijn van je kind niet altijd dezelfde zijn.

Na dit gesprek volgt nog een aantal gesprekken waarin we enerzijds terugblikken op haar verleden, en anderzijds de technieken die haar dochter heeft aangeleerd de revue laten passeren. Zodat zij haar kan helpen zich deze technieken nog verder eigen te maken. Van huis uit, op afstand. En verder? Doet haar meisje het helemaal zelf!

Succeskids en Succesouders
Naar aanleiding van dit en vergelijkbare begeleidingstrajecten heb ik, naast de training Succeskids, de training Succesouders ontwikkeld. Voor ouders die tools in handen willen hebben om hun kind zelf te begeleiden naar meer zelfverzekerdheid. En voor die ouders die de onzekerheid van hun kind herkennen en daar graag ook zelf iets aan willen doen.

Beide trainingen zijn los van elkaar maar ook parallel aan elkaar te volgen. Meer weten? Lees hier verder, of neem contact met mij op: info@eigenhandje.nl / 06 43 40 86 81

Marlies van der Hout, coach/counsellor voor kids, jongeren en ouders, Voorschoten, 06 43 40 86 81 / info@eigenhandje.nl / www.eigenhandje.nl.

 

 

 

 

Post your Comment

Rules of the Blog
Do not post violating content, tags like bold, italic and underline are allowed that means HTML can be used while commenting. Lorem ipsum dolor sit amet conceur half the time you know i know what.